Συγγενείς κάμψεις του πέους δηλαδή εκ γενετής

Συγγενείς κάμψεις του πέους δηλαδή εκ γενετής

Συγγενείς κάμψεις του πέους, δηλαδή η εκ γενετής "κύρτωση"

Η φυσιολογική ελαστικότητα και η ευενδοτότητα των ιστικών στρωμάτων του πέους, παίζουν σημαντικό ρόλο στην στυτική λειτουργία, την αισθητικότητα και την σκληρότητας του πέους. Οι ιστοί εκπτύσσονται προς όλες τις κατευθύνσεις. Το αίμα εισέρχεται στο πέος με αποτέλεσμα την επιμήκυνση, την ανάλογη αισθητικότητα αλλά και την σκληρότητά του κάτι που δεν συμβαίνει στις Συγγενείς κάμψεις του πέους. Στην εφηβεία η σεξουαλική δραστηριότητα θα μπορούσε να επιδεινώσει την κάμψη.

Φυσιολογικό πέος και κάμψη

Στο φυσιολογικό πέος οι ιστοί είναι ελαστικοί ,η στύση σκληρή και το πέος ευθειασμένο. Στις συγγενείς κάμψεις υπάρχει αναλογική ασυμμετρία και δυσμορφία, κυρίως κατά την στύση, ενώ σε κάποιες περιπτώσεις διαπιστώνεται και έλλειψη της ευενδοτότητας του ινώδους χιτώνα. Το γεγονός αυτό μπορεί να οφείλεται σε σμίκρυνση του αντίστοιχου σηραγγώδους σώματος.

Η συγγενείς κάμψεις του πέους μπορεί να είναι

  1. πρόσθιες
  2. πλάγιες
  3. οπίσθιες
  4. μεικτές σύνθετες
Τύποι συγγενών κάμψεων
  • Τύπος Ι: Το επιθήλιο της ουρήθρας έχει σχέση με την ανώμαλη διάπλαση των σηραγγωδών σωμάτων καθώς και των ιστών που την περιβάλλουν.
  • Tύπος ΙΙ: Ένα απλαστικό τμήμα του ινώδους ιστού, που ίσως προέρχεται από το μεσέγχυμα, εισέρχεται οπισθοπλαγίως της ουρήθρας.
  • Τύπος ΙΙΙ: Υπάρχει μία ανελαστική περιοχή στο δαρτό χιτώνα, η οποία σχετίζεται με την κατηγορία των μεικτών κάμψεων.
  • Τύπος ΙV: Ο ινώδης χιτώνας των σηραγγωδών σωμάτων είναι ελλιπής ή ανελαστικός. Παρατηρείται υπερ-ευενδοτότητα και επί ασυμμετρίας γίνεται εμφανής η κάμψη.
  • Τύπος V: Όλα τα στοιχεία του πέους είναι φυσιολογικά. Κατά τη στύση, η ουρήθρα και τα σηραγγώδη σώματα παρουσιάζονται κοντά και μικρά σε διάσταση.
Σε διατομή το φυσιολογικό πέος κεντρικά
Συγγενείς κάμψεις του πέους
Συγγενείς κάμψεις του πέους

I Επιθηλιακή ουρήθρα κάτω από το δέρμα. Δυσγενετικός ιστός που αντιπροσωπεύει ανεπαρκώς το ανεπτυγμένο σηραγγώδες σώμα, την περιτονία του Buck και τον δαρτό χιτώνα.

II Φυσιολογική ουρήθρα και σηραγγώδες σώμα, αλλά ανωμαλία στην περιτονία του Buck και στον δαρτό χιτώνα.

III Ανωμαλία του δαρτού χιτώνα μόνο.

IV Φυσιολογική ουρήθρα και περιτονίες που περιβάλλουν τα σηραγγώδη σώματα, με ανώμαλη ανάπτυξη.

V Συγγενής μικρή και κοντή ουρήθρα.

 

Στις περιπτώσεις ασθενών που παρουσιάζουν χορδή χωρίς υποσπαδία η θεραπευτική προσέγγιση είναι χειρουργική και με πολύ καλά αποτελέσματα.

 

Πηγή Διδακτορική διατριβή ιατρού Πέτρου Θάνου